انتظار در فرهنگ شیعی، افزون‌بر یک رفتار عبادی، نوعی آمادگی روانی و عقلی برای انجام وظایف و مسئولیت‌هایی است که هر فرد مسلمان برای تحقق ظهور منجی بشریت(حضرت مهدی؟عج؟) به عرصۀ ظهور می‌رساند. در مکتب‌های روان‌شناسی دربارۀ انتظار جسته و گریخته صحبت شده است؛ از جملۀ آنها می‌توان به نظریۀ مثبت‌گرایی و امید اشاره کرد. در واقع روان‌شناسان، انتظار را بیشتر از دریچۀ مسائل مادّی و دنیوی می‌نگرند و به همین سبب بحث انتظارِ یک جامعۀ آرمانی و یک هدف والای انسانی‌اجتماعی در آنها به‌سختی دیده می‌شود. در این پژوهش به‌روش اسنادی و کتابخانه‌ای کوشش می‌شود تا افزون‌بر بررسی انتظار از منظر دینی و روان‌شناسی، به نقش انقلاب در ترویج فرهنگ انتظار و چالش‌های پیش روی آن با توجه به نظریۀ امید و مثبت‌اندیشی پرداخته شود.
لاری زاده، پویان. (1403). بررسی مسئلۀ انتظار فرج در بستر انقلاب اسلامی با توجه به نظریۀ مثبت‌اندیشی و امید در روان‌شناسی. مشرق موعود، 18(2)، 125-146.
MLA
لاری زاده، پویان. "بررسی مسئلۀ انتظار فرج در بستر انقلاب اسلامی با توجه به نظریۀ مثبت‌اندیشی و امید در روان‌شناسی", مشرق موعود, 18, 2, 1403, 125-146.
HARVARD
لاری زاده پویان. (1403). 'بررسی مسئلۀ انتظار فرج در بستر انقلاب اسلامی با توجه به نظریۀ مثبت‌اندیشی و امید در روان‌شناسی', مشرق موعود, 18(2), pp. 125-146.
CHICAGO
پویان لاری زاده, "بررسی مسئلۀ انتظار فرج در بستر انقلاب اسلامی با توجه به نظریۀ مثبت‌اندیشی و امید در روان‌شناسی," مشرق موعود, 18 2 (1403): 125-146,
VANCOUVER
لاری زاده پویان. بررسی مسئلۀ انتظار فرج در بستر انقلاب اسلامی با توجه به نظریۀ مثبت‌اندیشی و امید در روان‌شناسی. مشرق. 1403;18(2):125-146.
