انقلاب اسلامی ایران که با هدف ایجاد تمدن نوین اسلامی و اجرای ارزش‎های اصیل اسلامی پدید آمد، به دلیل ماهیت استکبارستیزی‎اش، هماره در معرض تهدید و دشمنی قدرت‎های شرق و غرب قرار داشته است. در سال‎های اخیر، این دشمنی‎ها با شیوه‎های گوناگونی رخ نموده که جهانی‎سازی و استعمار فرانو از جمله آنهاست. پژوهش پیشِ‎رو، تلاش دارد با روش توصیفی تحلیلی، پس از تبیین مفهوم انقلابی‎گری و نظریه نظام انقلابی، به بررسی راه‌های نفوذ دشمن، به ویژه از طریق جهانی‌سازی و نفوذ فرهنگی بپردازد. در این زمینه، نظریه"دهکده جهانی"، سند آموزشی 2030، و رسانه‌های وابسته، به‌عنوان ابزارهایی برای تحمیل فرهنگ غربی و تضعیف فرهنگ بومی کشور معرفی و نقد شده‌اند. یافته‏ های پژوهش نشان می‌دهد که جهانی‌سازی در قالب جدید خود، نوعی استعمار فرانو (مدرن) است. معاهده‌هایی مانند سند 2030 که با نام توسعه پایدار معرفی می‌شوند، در واقع هدفشان نفوذ فرهنگی، اقتصادی و سیاسی به کشورهای اسلامی و نزدیک کردن آنها به الگوی غربی است. همچنین رسانه‌ها با ترویج فرهنگ‌های بیگانه، تضعیف هویت ملی و ارائه الگوهای جذاب ولی نادرست به جوانان، تلاش می‌کنند آنها را از ارزش‌های اسلامی و انقلابی دور کنند.